Skip to content
napis gdzieś pomiędzy - blog o życiu i...
Menu
  • O mnie
  • Gdzieś pomiędzy – czyli gdzie?
  • życie i …
  • życie i książki
  • życie i problemy
  • Czytamy dzieciom
  • Opowieści rodzinne
Menu
dzikie łąki - kolaż

W czym posadzimy dzikie łąki?

Posted on 18 stycznia 202624 stycznia 2026 by Ola

Dzikie łąki – pokochałam to wyrażenie. Słychać w nim oddech!

Read more
pomilcz smutek - zdjęcie zimowego kwiatka

pomilcz smutek

Posted on 16 stycznia 202616 stycznia 2026 by Ola

Pomilcz, albo i opowiedz. Ja wybieram smutne bajki!

Read more
zaczarowany las mądrości - ilustracja

Zaczarowany Las Mądrości

Posted on 7 grudnia 20257 grudnia 2025 by Ola

Bajki na dobranoc? Zapraszam, poznajcie!

Read more
książkowe historie - antykwariat

Książkowe historie

Posted on 14 listopada 202514 listopada 2025 by Ola

Książkowe historie – nie tylko moje. Tym razem zebrałam razem posty pisane wspólnie z Mariuszem Sieczka. A my polecamy tylko dobre książki!

Read more
ciemne zdjęcie ogrodu do wpisu trochę o ogrodach

Trochę o ogrodach

Posted on 6 września 20256 września 2025 by Ola

Płoty, ogrody i wyspy Bergamuty.

Read more
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • …
  • 30
  • Next
kontakt
Ola, siedzi w oknie, zdjęcie czarno - białe, melancholijne, bo tematem jest czas
To ja, Ola, zapraszam do mojego zwykle uśmiechniętego świata. Choć chwile zwątpienia, goryczy i szarości też tu są, co zrobić... Też tak masz? To się zrozumiemy!
Poczytasz u mnie o codzienności, o polecanych książkach, czasem o wychowaniu. Ot, życie najzwyczajniejsze. Choć przeplatane bajkami!

Ostatnie wpisy:

  • W czym posadzimy dzikie łąki?
  • pomilcz smutek
  • Zaczarowany Las Mądrości
  • Książkowe historie
  • Trochę o ogrodach

Archiwa blogowe:

  • styczeń 2026
  • grudzień 2025
  • listopad 2025
  • wrzesień 2025
  • sierpień 2025
  • czerwiec 2025
  • maj 2025
  • luty 2025
  • grudzień 2024
  • listopad 2024
  • październik 2024
  • wrzesień 2024
  • sierpień 2024
  • lipiec 2024
  • czerwiec 2024
  • maj 2024
  • kwiecień 2024
  • marzec 2024
  • luty 2024
  • styczeń 2024
  • grudzień 2023
  • listopad 2023
  • październik 2023
  • wrzesień 2023
  • sierpień 2023
  • lipiec 2023
  • czerwiec 2023
  • maj 2023
  • kwiecień 2023
  • marzec 2023
  • luty 2023
  • styczeń 2023
  • grudzień 2022
  • listopad 2022
  • październik 2022
  • wrzesień 2022
  • sierpień 2022
  • lipiec 2022
  • czerwiec 2022
  • maj 2022
  • kwiecień 2022
  • marzec 2022
  • luty 2022
  • styczeń 2022
  • grudzień 2021
  • listopad 2021
  • październik 2021
  • wrzesień 2021
  • życie i …
  • życie i książki
  • życie i problemy

anegdotki dobry humor dziecko jesień kryminały książki malarstwo matka-feministka małżeństwo musierowicz muzyka notatki nowy_dzień opowiadanie przepis reportaże rodzina rozmowa rozmowy samo życie spokój współczucie wychowanie wyjaśnienie zdjęcia zdrowie święta żółte liście

gdzies.tam.pomiedzy

Przeważnie czytam.
Czasem piszę o życiu: bajki i inne bzdurki.
Mało ostatnio polecam książek dla dzieci. Ciężko t Mało ostatnio polecam książek dla dzieci. Ciężko trafić mi na coś naprawdę ciekawego... Dlatego na opowieść Małgosi Cudak rzuciłam się już w sprzedaży przedpremierowej, szaleństwo, ale tak - tęskniłam za dobrą książką z zakresu literatury dziecięcej. I moja wiedźmowa intuicja dobrze mi podpowiedziała... Posłuchajcie: Jest tu rodzeństwo, Małgosia i Jaś, jest ich zapracowany tata któremu brakuje czasu, i mama co czuje się ściśnięta w życiu jak w przyciasnym fartuszku. I jest splot wydarzeń, który sprawia, że dzieci trafiają do chatki Baby Jagi w środku lasu. "Jesteście w samą porę, najwyższy czas. Jeszcze trochę, a byłoby za późno". Na szczęście nie jest. Wszak zegar pokazuje, że mamy jeszcze chwilę do końca bajki. Małgosia, Janek i Babcia razem czarują: sprzątają, piorą wielkie pantalony (i wielkie koszule, takie co pomieszczą marzenia), robią ciastka, rozpalają piec, rozmawiają, tik-tak, tik-tak, zegar tyka spokojnie, "nic nie gubi się, nie znika, lecz wzajemnie się przenika". Dzieci uczą się, a raczej przypominają sobie i całej rodzinie, co jest najważniejsze. A wiecie co Babcia trzyma w szafie? Ja wiem:))) I taką bajkę naprawdę polecam. Tak jak wcześniej Latający dom i inne bajki czy Małą księgę mieszkańców puszczy tej samej autorki. Po prostu dobre, taka literatura piękna w zakresie dziecięcym... Polecany wiek: 5+ (Małgosia ma tu 7 lat, Jaś 5) _______________________ Na zegarze wpół do bajki Małgorzata Cudak Ilustracje: Agnieszka Pradelok Wyd. Na Stronie Bajki _______________________ #gdziespomiedzy #nastroniebajki #nazegarzewpółdobajki #małgorzatacudak #agnieszkapradelok
Niektórzy mówią, że literatura nie potrafi ocalić. Niektórzy mówią, że literatura nie potrafi ocalić. Ależ wierutne to bzdury! Anna Świrszczynska i zbiór wierszy wybranych w tomiku "Jestem gotowa" i czytanych przeze mnie właśnie na ocalenie. Parę podrzucę, podzielę się kołem ratunkowym:) "Nie trzeba jej pocieszać nie wolno się litować" - pisał gdzieś Różewicz. Racja. Nie o pocieszenie tu wszak idzie, nie o litość. To o nazwanie chodzi. O właściwe słowo układające świat. Więc dziś - świat Anny Świrszczynskiej. Ten jego fragment, który nie upiększa rzeczywistości. Jak żyć bez upiększania? - Szeroko i bezbrzeżnie. __________________ Jestem gotowa Anna Świrszczynska, wybór wierszy: Barbara Gruszka-Zych Państwowy Instytut Wydawniczy ______________________ #gdziespomiedzy #annaświrszczyńska #państwowyinstytutwydawniczy
Jestem czytelniczym snobem więc lans na Gospodinow Jestem czytelniczym snobem więc lans na Gospodinowa musi być, a jak. Fizyka smutku - błyskotliwa, przyznaję, bardzo. Intrygujący tytuł, nieoczywisty bohater - co potrafi wchodzić we wspomnienia i emocje innych ludzi, ba, innych istot ("Pamiętam, że umarłem jako nagi ślimak, krzew dzikiej róży, czerwcowa chmura"...), reinterpretacja mitu o Minotaurze, kapsuła czasu, co jeszcze... Dużo takich błyskotliwych pomysłów. Celnych zdań, spostrzeżeń. Książka - błyskotka. Można się pobawić. Tylko czuję, że jutro o niej zapomnę, ot, właśnie. Może jakby moja fizyka smutku - czy raczej geografia, historia smutku - obejmowała te same tereny co u Gospodinowa - to wzięłabym tę powieść bardziej do siebie. Ale we mnie nie ma nostalgii za minionymi czasami. "Schron przeciwczasowy" był lepszy! Można się pokłócić, i tak nie zmienię zdania;) _________________________ Fizyka smutku Georgi Gospodinow Przekład: Magdalena Pytlak Wyd. Literackie __________________________ #gdziespomiedzy #fizykasmutku #georgigospodinow #wydawnictwoliterackie
Z cyklu: zły to świat, okrutny świat, czemuż inneg Z cyklu: zły to świat, okrutny świat, czemuż innego nie ma świata! A jak nie ma, to zostaje się wypisać. Więc piszę: Zanikanie w byciu - to nie moje kroki nie mój uśmiech Wydaję sobie resztę z wszelkiej pewności i zostaje: Coś co napiszę parę razy zapalę To już *** Mierzę się z księżycem na obojętność spojrzeń i przegrywam, więc jednak jeszcze jestem #gdziespomiedzy #bazgrzęwięcjestem
A może właśnie tak: "Pięknie byłoby objąć noc j A może właśnie tak: "Pięknie byłoby objąć noc jak odnalezionego syna i dowiedzieć się o co Cézanne pytał jabłek I zrozumieć któregoś deszczowego dnia że prosta to punkt wydłużony dlatego by dosięgnąć serca własnego" Jan Skácel Może właśnie tak... A my wszyscy biegamy zygzakiem. Wiersze Skacela znam dzięki @toznaczy_poezja - dziękuję za podzielenie się! Takie one miękkie, nienachalne - i oczywiście smutne - wiadomo. #gdziespomiedzy #janskacel
Wpadłam do biblioteki po coś zupełnie innego, a Ep Wpadłam do biblioteki po coś zupełnie innego, a Epepe leżało sobie na ladzie. Jak już tak leżało to wzięłam, raczej z myślą: no ciekawe, o co właściwie tyle hałasu... I przeczytałam prawie jednym tchem. Budai, bohater powieści, to racjonalny człowiek z analitycznym umysłem, wydawałoby się, że zrozumie spokojnie każdą sytuację, zawsze znajdzie wyjście. Ale tak się nie dzieje. Kiedy trafia do tajemniczego miasta, w którym z nikim nie może się porozumieć, wpada tylko w coraz większą bezradność. Czy to bezradność wobec totalitaryzmu? Czy można odczuć niepokój bohatera także w dzisiejszych czasach? Książka wszak z lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. Czy to może dystopia? Pewnie tak, tak i tak. Ale dla mnie to jedna z bardziej uniwersalnych opowieści o ludzkiej samotności. O poszukiwaniu drogi do drugiego człowieka. Czyli egzystencjalne smęty? Też tak! Najlepsze:) Mam wrażenie, że gdybym postawiła Epepe obok Zbyt głośnej samotności, to te dwie książki zaczęłyby ze sobą gadać. A przynajmniej na siebie zerkać z ukosa. Ej, ty też tak?? No, nawet nie mów, ja też... ;) Ależ to było wyśmienite. Warte polecania wciąż i wciąż! @zokladki - dzięki, robisz kawał dobrej roboty, serio! _______________________ Epepe Ferenc Karinthy Tłum. Krystyna Pisarska @wydawnictwoliterackie _________________________ #gdziespomiedzy #epepe #ferenckarinthy #wydawnictwoliterackie #innekonstelacje
Grudniowo - ciemno i zimno. Można (trzeba?) to prz Grudniowo - ciemno i zimno. Można (trzeba?) to przejść, przegadać, przepalić, przemilczeć, ileż możliwości! Ho ho ho. Co to w czytaniu ostatnio? Update, choć poplątany: Różewicz, Huelle i Juliusz Żuławski - opowiadania. Kiedyś to się pisało, wiadomo! Święto nieważkości. Morawy - Michał Tabaczyński w serii Sulina, tak jak lubię, miejsce jest pretekstem do opowieści o ludziach. Znacie kogoś takiego jak Jan Skácel? "Proszę mi wybaczyć że tak zacinam się czytając te urywki z księgi życia dla ociemniałych Mam pokaleczony palec i bolą mnie litery". Jan Skácel zapisany do bliższego poznania! Kentuki Samanty Schweblin, coś w stylu Black Mirror, dla fanów. Czyli dla mnie tak :) Jeśli zimową porą podróżny, Italo Calvino - uwielbiam takie staroświeckie czytanie o czytaniu! Czy też pisanie o pisaniu. Hrabal w nowym wydaniu, z wyd. Stara Szkoła. W nowym tłumaczeniu Mirosława Śmigielskiego Hrabal to wciąż pisarz, do którego chcę wracać. I niezmiennie zajmuje mnie pytanie - jaki jest sens istnienia tych beznadziejnie brzydkich kul zimowych??? Hm. I czy to pytanie ma drugie dno? Tra, la, la, nie ma co wpadać w smutne tony, niepotrzebne istnienia, wszak świąteczny czas! Coś polecacie na przetrwanie grudniowo-zimowe?... ____________________ #gdziespomiedzy
Zapis listopadowy: lubię moje małe akty autodestr Zapis listopadowy: lubię moje małe akty autodestrukcji palenie i czytanie omijanie życia bokiem tanie buty z promocji *** Lista mogłaby być dłuższa, ale straciłaby rytm, nie warto, poza tym lepiej zrobiła to Jane Hirschfeld. Ach, ten bluesowy smutek. @jasno.i.cicho - słodycz jabłek i fig niech będzie cała dla ciebie - w podziękowaniu za podzielenie się wierszami Jane! Kiedy to już było, z rok temu, a ja wciąż do nich wracam. Jeszcze takie fragment, z wiersza Przeciwko pewności: "Żyć wśród tego wspaniałego znikania, jak musi żyć kot, cień wewnątrz cienia, pełne odprężenie". No mówię że listopad! _____________________ #gdziespomiedzy #janehirshfield #trójnożnyblues #listopadsropad
Rozważnie ale i niepoważnie. Kto tak czasem nie po Rozważnie ale i niepoważnie. Kto tak czasem nie potrzebuje, ja nie wiem, nie znam takich albo też szybciutko taką zbyt poważną znajomość kończę:) Bez humoru ani rusz dalej. Te wszystkie balony powagi i dostojeństwa tak bardzo potrzebują przekłucia, że tylko biegać ze szpilkami... Umberto Eco na marginesie swojego poważnego brulionu dorysowuje wąsy filozofom i układa ich doktryny w rymujące się wierszyki. Ja nie wiem, co na to Kant czy wielebny Anzelm z Aosty, ale mi się tak podobało! Druga część to szturchanie literatury. Tak często wydaje się nam - bo na pewno nie tylko ja tak mam - że literatura piękna czy inny Tomasz Mann to nie dla zwykłych śmiertelników, że trzeba przejść jakiś stopień wtajemniczenia, że wstyd nie znać ale też wstyd nie polubić, jak tu żyć, no nie da się! Tymczasem w tych wszystkich czarodziejskich górach można odkryć tyle ironii, uszczypliwego poczucia humoru - nie trzeba nam klękać na kolana a po prostu uśmiechnąć się i czytać, czytać. U Eco po nosie dostaje też Proust czy Joyce. Przypomina mi się, że wszystkie gazety zawsze zaczynałam czytać od felietonów, szukałam rysunków satyrycznych, dopiero uzbrojona chwilą uśmiechu mogłam iść w powagę. Taką chwilę daje też książeczka Umberto Eco, ode mnie - polecajka! @oficyna_noir_sur_blanc - #wspolpracabarterowa _____________________________ Rozważania niepoważne Umberto Eco Tłum. Monika Woźniak i Iga Kochańska Tomasz Stawiszyński - krótkie przypomnienie filozoficznych pojęć czy nazwisk Wyd. Noir sur Blanc ____________________________ #gdziespomiedzy #bookstagram #rozważanianiepoważne #umbertoeco #oficynanoirsurblanc
Mapa niepokoju - gdzieś otwarte okno. Niezamieszka Mapa niepokoju - gdzieś otwarte okno. Niezamieszkanie. Niedokończenie Nie-pokój _________________________ No i został taki obrazek niedokończony. #gdziespomiedzy #kolażanalogowy #mewarządziijuż
Jestem tylko zwykłą czytelniczką - czuję potrzebę Jestem tylko zwykłą czytelniczką - czuję potrzebę usprawiedliwienia, z góry przepraszam - i jako taka - bo żadna ze mnie znawczyni - nie wiem czemu akurat Panny z Wilka tak stanęły na piedestale, no nie wiem! Niech mnie ktoś przekona, że to opowiadanie przetrwało próbę czasu, chętnie posłucham, i odpowiem, że chyba raczej jednak nie przetrwało :) Ale opowiadanie o cyrkowcu, co zaczyna poznawać inne życie, kończy się to tragicznie, albo o opętaniu miłością, oj biednieńkij on i ona, ta od aniołów... Brzezina też mi zostanie w pamięci, z całym tym swoistym pięknem, na granicy liryki i zwykłego życia. Opowiadanie o rodzinie z młyna znad Lutyni, o wojennych ranach w duszy i w drugim człowieku - tak, bierzcie, czytajcie! Tak się pisze opowiadania, takich chcę czytać więcej! Jakie właściwie polskie opowiadania polecacie? Mają też być tak dobrze napisane, jak u Iwaszkiewicza, taki warunek:) ___________________________ Brzezina i inne opowiadania Jarosław Iwaszkiewicz Wyd. Czytelnik ___________________________ #gdziespomiedzy #bookstagrampl #brzezinaiinneopowiadania #jarosławiwaszkiewicz #wydawnictwoczytelnik
Gdzieś tam pomiędzy bibliotecznymi regałami, troch Gdzieś tam pomiędzy bibliotecznymi regałami, trochę obok Leśmiana, ale tak bardziej w mrok, gdzie pod nogami pałętają się koty, jeże, w bibliotece wszystko wszak może się zdarzyć, jesienny zachód słońca też, nicości, byt z niebytem się mylą, a ja obok stoję i przypatruję się przelatującym gawronom, pomiędzy istnieniem a jego odwrotnością, wyciągam z regału Rymkiewicza, na los się zdaję, oj, to nie jest najlepszy pomysł... @w.dziurawych.trampkach - wybrałam te jesienne ogrody, proszę bardzo:) _________________________ Jarosław Marek Rymkiewicz Zachód słońca w Milanówku Wyd. Sic! ________________________ #gdziespomiedzy #bookstagrampl #jarosławmarekrymkiewicz #zachódsłońcawmilanówku
Mój Instagram

życie i książki życie i problemy

Historie rodzinne

22 stycznia 2022
życie i ...

Gdzieś pomiędzy – czyli gdzie?

23 września 2021
życie i książki

Granica

21 kwietnia 2022
życie i ...

Początek

23 września 2021
życie i książki

 Co przynosi Gwiazdor pod choinkę? Książki!  

11 grudnia 2022
życie i ...

Życie i… lodówka.

4 czerwca 2022
życie i problemy

Rozmyślania o depresji dzieci i młodzieży

23 marca 2023
życie i ...

Kucyk polny

26 września 2021
życie i książki

Opowieści rodzinne. Zima – część 3

4 lutego 2022
życie i ...

Poranek i inne okoliczności przyrody

3 grudnia 2021

© 2026 gdzieś pomiędzy | Powered by Minimalist Blog WordPress Theme